Osteochondroza

Osteochondroza to choroba kręgosłupa, której charakterystyczną cechą jest zwyrodnieniowo-dystroficzne uszkodzenie krążków międzykręgowych, a następnie samych tkanek kręgowych.

Zmiany dystroficzne w dysku prowadzą do osłabienia jego zewnętrznego pierścienia włóknistego. Dlatego u pacjentów z osteochondrozą często występują tak poważne powikłania, jak wysunięcie (wybrzuszenie części dysku) i przepuklina kręgowa (zwisanie jądra miażdżystego dysku do kanału kręgowego).

Według wyników badań medycznych, co druga osoba po 30 latach doświadcza problemów z kręgosłupem. W 70% przypadków za przyczynę bólu kręgosłupa uważa się osteochondrozę, czyli chorobę neurologiczną atakującą więzadła kręgosłupa.

Pierwsze oznaki osteochondrozy kręgosłupa nie pojawiają się natychmiast, ale stopniowo.

W zależności od umiejscowienia bólu wyróżnia się trzy rodzaje osteochondrozy:

• Region szyjny;
• Oddział klatki piersiowej;
• Region lędźwiowy.

Według wielu ekspertów, którzy badali tę chorobę, główną przyczyną osteochondrozy jest nieprawidłowo rozłożone obciążenie kręgosłupa. W rezultacie u pacjentów, bezpośrednio w miejscach wywierania nadmiernego nacisku fizycznego, dochodzi do zmiany struktury tkanki chrzęstnej.

Przyczyny osteochondrozy kręgosłupa:

• Dziedziczna predyspozycja do choroby.
• Obecność chorób układu hormonalnego jest zaburzeniem metabolicznym.
• Rozwój chorób ortopedycznych, na przykład płaskostopia, skrzywienie postawy, choroby układu mięśniowo-szkieletowego.
• Różne urazy, stłuczenia kręgosłupa.
• Styl życia: brak ruchu, zła dieta z przewagą szkodliwych pokarmów.
• Mając nadwagę.
• Złe nawyki – palenie, alkoholizm.
• Stres, zmęczenie.
• Ciąża.

W większości przypadków przyczyny osteochondrozy są związane z aktywnością zawodową danej osoby.

Etapy rozwoju

Rozwój osteochondrozy przebiega w 4 odrębnych etapach:

Osteochondroza, etap 1

Charakteryzuje się początkiem procesu patologicznego w jądrze miażdżystym krążka międzykręgowego - następuje jego odwodnienie (odwodnienie), a następnie zmniejsza się wysokość krążka. W tym samym czasie w pierścieniu włóknistym zaczynają pojawiać się pęknięcia. Na tym etapie pacjent zwykle nie odczuwa żadnych zmian. Dyskomfort może wystąpić podczas siedzenia w nietypowej dla danej osoby pozycji siedzącej lub podczas aktywnych ćwiczeń.

Etap 2

W drugim etapie osteochondrozy kontynuacja zmian zwyrodnieniowych prowadzi do wysunięcia krążka międzykręgowego. Szczeliny między kręgami zmniejszają się, a torebka włóknista ulega zniszczeniu. W rezultacie korzenie nerwów rdzeniowych są ściskane, co powoduje pojawienie się bólu punktowego, którego intensywność wzrasta wraz ze zginaniem, obracaniem i innymi ruchami. Możliwa słabość i zmniejszona wydajność.

Osteochondroza kręgosłupa 3. stopnia

Charakteryzuje się ścieraniem wyściółki chrząstki pomiędzy krążkami; przerzedzenie tkanki jest wyraźnie widoczne na zdjęciu rentgenowskim. Objawy osteochondrozy kręgosłupa są wyraźne, intensywne, a ból nie ustępuje, a złagodzić go mogą tylko silne leki przeciwbólowe. narkotyki.

Etap 4

Czwarty etap to najbardziej złożone zaburzenia neurologiczne w obrębie kręgosłupa, wyrażające się częściowym lub całkowitym ograniczeniem ruchomości stawów. W przypadku tego stanu diagnostycznego w miejscu stawów kręgowych tworzą się narośla kostne (osteofity), które powodują mikrourazy gałęzi nerwowych i sąsiednich odcinków kręgosłupa.

Objawy osteochondrozy u dorosłych

W miarę postępu choroby rozwija się patologiczna ruchomość kręgosłupa, w której naruszane są tkanki miękkie, włókna nerwowe i naczynia krwionośne znajdujące się w pobliżu zmiany chorobowej – w ten sposób pojawia się ból.

Główne objawy osteochondrozy:

• ból pleców, okolicy szyjnej, dolnej części pleców, ramion, a nawet żeber;
• dyskomfort, sztywność pleców podczas niektórych ruchów, podnoszenie czegoś;
• drętwienie kończyn (rąk i/lub nóg);
• uczucie bólu rąk i nóg, dreszcze;
• skurcze mięśni;
• zaburzenia w funkcjonowaniu narządów płciowych;
• bóle głowy, zawroty głowy;
• ból w okolicy serca;
• zaburzenia sensoryczne;
• niedociśnienie mięśniowe;
• zwiększone zmęczenie, czasami nawet oczu.

Nadmierna aktywność fizyczna, przepracowanie, hipotermia, urazy, wstrząśnienia mózgu i narażenie na wibracje mogą przyczynić się do wystąpienia ostrych objawów.

Komplikacje

Procesy zwyrodnieniowe, które dotyczą przede wszystkim krążków międzykręgowych, prowadzą do zmniejszenia ich gęstości i utraty funkcji amortyzujących. Konsekwencją takich zmian jest nadmierna ruchomość kręgosłupa, uszkodzenie stawów, mięśni i więzadeł.

Struktury przykręgowe biorące udział w procesach destrukcyjnych powodują ucisk (ściśnięcie) rdzenia kręgowego i jego zakończeń nerwowych. W rezultacie pacjent z osteochondrozą odczuwa ból, któremu towarzyszą następujące objawy i choroby: silny ból głowy, migrena, obniżona ostrość wzroku, dysfunkcja autonomiczna (VSD), dysfunkcja układu moczowo-płciowego, rwa kulszowa (ucisk nerwu kulszowego), przepuklina międzykręgowa, choroba zwyrodnieniowa stawów, lumbago, zwężenie kręgosłupa.

instrumentalne metody diagnozowania osteochondrozy:

• W tej chorobie kluczową rolę odgrywa diagnostyka rentgenowska. Konwencjonalna radiografia może ujawnić objawy choroby, takie jak zwężenie szczeliny między kręgami.
• Rezonans magnetyczny (MRI) jest metodą badawczą pozwalającą na dokładną diagnostykę procesów zachodzących w okolicy kręgosłupa. W szczególności za jego pomocą można określić obecność przepukliny dysku i jego lokalizację.
• Tomografia komputerowa (CT) ma podobne możliwości diagnostyczne jak MRI. Wadą CT jest obecność ekspozycji na promieniowanie podczas badania.

Leczenie osteochondrozy

Nie ma konkretnej i jedynej właściwej metody leczenia osteochondrozy - proces ten w każdym przypadku wymaga zintegrowanego podejścia.

Kompleksowy program tradycyjnie obejmuje następujące elementy:

• fizjoterapeutyczne metody oddziaływania;
• specjalne ćwiczenia i masaże;
• metody terapii manualnej;
• leczenie uzależnień;
• refleksologia, elektroforeza itp.; trakcja.

Podczas leczenia tej kategorii pacjentów specjaliści przepisują leki, które mają następujące właściwości: łagodzą stany zapalne, przywracają funkcje układu mięśniowo-szkieletowego, stymulują regenerację tkanek krążków międzykręgowych i chrząstki oraz zapobiegają postępowi osteochondrozy.

Leczenie osteochondrozy przebiega zgodnie z tradycyjną ścieżką leczenia wielu chorób układu mięśniowo-szkieletowego: NLPZ są przepisywane w celu wyeliminowania procesu zapalnego w tkankach, chondroprotektory w celu przywrócenia poziomu mazi stawowej i kortykosteroidy, jeśli pierwsze dwa rodzaje leków są nieskuteczne.

Aby pozbyć się osteochondrozy, stosuje się różne procedury lecznicze, w tym masaż. Ma wiele dobroczynnych właściwości – rozluźnia napięcie mięśniowe, pobudza przepływ krwi w kręgosłupie, wzmacnia krążki międzykręgowe.

Terapia manualna łagodzi ostry ból i pomaga przywrócić postawę. Jedną z najczęściej stosowanych metod jest terapia wisceralna. Podczas jego realizacji przeprowadza się wysokiej jakości leczenie stawów, poprawiają procesy krążenia krwi i wzmacniają układ odpornościowy. Pozwala zapobiegać zaostrzeniom różnych chorób przewlekłych.

Fizjoterapia lub terapia ruchowa w przypadku osteochondrozy jest bardzo ważna. Tym samym specjalne ćwiczenia wzmacniające mięśnie pleców przyczyniają się do powstania gorsetu mięśniowego, co z kolei zapewnia równomierne rozłożenie obciążenia na kręgosłup. Dodatkowo dzięki regularnym ćwiczeniom poprawia się ukrwienie i odżywienie tkanek, w tym krążków międzykręgowych, pacjent wypracowuje prawidłową postawę, zwiększa się zakres ruchów w kręgosłupie.

Fizjoterapia pomaga skutecznie zwalczać bolesne objawy w miejscach, w których zlokalizowany jest proces patologiczny. Istnieje wiele rodzajów interwencji fizjoterapeutycznych. Najczęściej uciekają się do stosowania magnetoterapii, terapii ultradźwiękowej i ekspozycji na prądy o niskiej częstotliwości.

Zapobieganie

Jeśli w odpowiednim czasie zapobiegnie się osteochondrozie, jej leczenie może nie być konieczne. Do problemu należy podejść kompleksowo:

• ograniczyć podnoszenie ciężkich przedmiotów (poniżej 10 kg);
• przenosić ciężary tylko symetrycznie (rozkładając ciężar na obie ręce);
• wykonywać proste ćwiczenia fizyczne mające na celu wzmocnienie kręgosłupa, mięśni i stawów;
• regularnie pływaj;